Γράφει ο Κωνσταντίνος Δέδες – δικηγόρος
Το άρθρο 22 του Ελληνικού Συντάγματος ορίζει ότι «Η εργασία αποτελεί δικαίωμα και προστατεύεται από το Κράτος, που μεριμνά για τη δημιουργία συνθηκών απασχόλησης όλων των πολιτών και για την ηθική και υλική εξύψωση του εργαζόμενου αγροτικού και αστικού πληθυσμού. Όλοι οι εργαζόμενοι, ανεξάρτητα από φύλο ή άλλη διάκριση, έχουν δικαίωμα ίσης αμοιβής για παρεχόμενη εργασία ίσης αξίας.
Στη σύγχρονη εποχή της οικονομικής κρίσης, η ανεργία αποτελεί το κορυφαίο πρόβλημα, καθώς επηρεάζει την επαγγελματική σταδιοδρομία και τη ζωή των νέων και των οικογενειών τους. Η διαρκής ύφεση και έλλειψη ρευστότητας λειτουργούν ανασταλτικά στην προσπάθεια τόνωσης της αγοράς εργασίας και στη δημιουργία επενδύσεων. Κατά συνέπεια, πολλοί νέοι αναγκάζονται να φύγουν στο εξωτερικό προκειμένου να βρουν μια θέση εργασίας που να καλύπτει τις ανάγκες και τις φιλοδοξίες τους. Επιπλέον, το κράτος δεν παρέχει στους νέους την απαραίτητη οικονομική ασφάλεια και τα κατάλληλα επενδυτικά κίνητρα για τη δημιουργία των δικών τους επιχειρήσεων.
Η παραπάνω εικόνα, αποτυπώνεται και στα στατιστικά στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ και της EUROSTAT για την ανεργία των νέων. Πιο συγκεκριμένα, το 2015 στις παραγωγικές ηλικιακές ομάδες (15-30 ετών) η ανεργία στην Ελλάδα προσεγγίζει το 50%, ενώ το ίδιο ποσοστό για την Ευρωπαϊκή Ένωση βρίσκεται στο 20%.
Επομένως, γίνεται αντιληπτό, πως η Ε.Ε και τα κράτη-μέλη της χρειάζεται να λάβουν, άμεσα, μέτρα για την αντιμετώπιση της ανεργίας των νέων, όπως είναι:
- αύξηση της χρηματοδότησης των πολιτικών για τη νεολαία και την εκπαίδευση,
- προσαρμογή των επιχειρήσεων στις νέες εργασιακές απαιτήσεις με την κατάρτιση νέων εκπαιδευτικών προγραμμάτων,
- ενίσχυση της χρηματοδότησης για ίση πρόσβαση όλων των παιδιών στην εκπαίδευση και μείωση της πρόωρης εγκατάλειψης του σχολείου,
- η δημοσιονομική εξυγίανση δεν θα πρέπει να θέτει σε κίνδυνο τις θέσεις εργασίας των νέων ατόμων, αλλά αντιθέτως, πρέπει να δοθούν κίνητρα για την ενίσχυση της ποιοτικής απασχόλησής τους (πχ. μείωση της φορολόγησης και των κοινωνικών εισφορών),
- μείωση της φορολογίας για τις επιχειρήσεις που θα προσλαμβάνουν άτομα κάτω των 30 ετών υπό την προϋπόθεση ότι αυτό δεν θέτει σε κίνδυνο τις θέσεις εργασίας των μεγαλύτερων σε ηλικία εργαζομένων. Μια τέτοια φορολογική ελάφρυνση θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη το ποσοστό των εργαζομένων που είναι μικρότεροι από 30 ετών και τα οικονομικά δεδομένα του κάθε κράτους – μέλους. Σκοπός αυτής της ενέργειας είναι να δοθεί ένα ρεαλιστικό κίνητρο στις επιχειρήσεις ώστε να προσλάβουν νέους εργαζόμενους. Σε κάθε περίπτωση όμως, το κόστος για το κράτος από την φορολογική απώλεια δεν πρέπει να υπερβαίνει το κόστος του επιδόματος ανεργίας του ΟΑΕΔ για τον ίδιο αριθμό άνεργων νέων.
- Τα Πανεπιστημιακά, Ακαδημαϊκά και Εκπαιδευτικά ιδρύματα πρέπει να αντιμετωπίσουν την έλλειψη συσχετισμού μεταξύ των δεξιοτήτων που αποκτούν οι σπουδαστές τους και των πραγματικών αναγκών της αγοράς εργασίας. Προς την κατεύθυνση αυτή, οι Υπουργοί Παιδείας των κρατών-μελών και τα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα της Ε.Ε. πρέπει να διαδραματίσουν έναν πιο ισχυρό ρόλο. Για παράδειγμα, τα προγράμματα εκμάθησης και πρακτικής εξάσκησης πρέπει να γίνουν αναπόσπαστο μέρος των προγραμμάτων σπουδών, ώστε οι νέοι να αποκτήσουν εργασιακή εμπειρία και οργανωτικές ικανότητες πέρα από τις γνώσεις τους. Ακόμη, κρίνεται σημαντική η αναβάθμιση των ακαδημαϊκών τμημάτων και η πιο εκτεταμένη χρήση της νέας τεχνολογίας στα προγράμματα σπουδών, ώστε να ανταποκρίνονται στις σύγχρονες εργασιακές απαιτήσεις.
- Ενθάρρυνση της νεανικής επιχειρηματικότητας, με τη θέσπιση προγραμμάτων υλικοτεχνικής υποστήριξης για τη δημιουργία και ανάπτυξη νέων επιχειρήσεων. Πιο συγκεκριμένα, τα προγράμματα αυτά θα παρέχουν στους νέους επιχειρηματίες τον απαραίτητο εργασιακό χώρο, διοικητική υποστήριξη, εξοπλισμό καθώς και συμβουλευτικές υπηρεσίες από έμπειρα στελέχη. Για τη στέγαση των παραπάνω επιχειρήσεων, θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν τα ανεκμετάλλευτα κτήρια του δημοσίου. Επιπρόσθετα, τα κράτη-μέλη καλούνται να στηρίξουν αυτή την προσπάθεια, λαμβάνοντας ευνοϊκότερα μέτρα ως προς τη φορολόγηση, και τις ευκαιρίες εξόδου (εξαγωγές προϊόντων, επενδύσεις εκτός Ευρώπης) των επιχειρήσεων.
Καθίσταται σαφές ότι το πρόβλημα της ανεργίας στην Ελλάδα οφείλεται σε μεγάλο βαθμό σε θεσμικούς παράγοντες και στην νοοτροπία των Ελλήνων και επομένως η καταπολέμησή του απαιτεί την άμεση αλλαγή πολιτικών και κοινωνικών κατεστημένων σε συνδυασμό με άλλους παράγοντες, όπως η προσπάθεια προσέλκυσης επενδύσεων που θα συνεισφέρουν στην ανάκαμψη της ελληνικής αγοράς.
Δημοσιεύτηκε στo epirusblog.gr
