By Αύγουστος 8, 2016

Του Κωνσταντίνου Δέδε – δικηγόρου

Είναι προφανές σε οποιονδήποτε δραστηριοποιείται επιχειρηματικά στην Ελλάδα, ότι είναι αδύνατον να προχωρήσει οποιαδήποτε δραστική μεταρρύθμιση στη χώρα, η οποία δεν θα δημιουργεί το πλαίσιο για τη λειτουργία ιδιωτικών πανεπιστημίων. Ο λόγος για τον οποίο η αριστερά και οι σύμμαχοί της αρνούνται να καταθέσουν σχετική πρόταση, έχει να κάνει με την κρατικιστική ιδεοληψία τους, αλλά και με άλλους λόγους. Και αυτό, την ώρα που εδώ και δεκαετίες αμέτρητοι νέοι, με μεγάλη οικονομική επιβάρυνση των οικογενειών τους έχουν καταφύγει στο εξωτερικό για πτυχιακές και μεταπτυχιακές σπουδές, πολλές φορές παραμένοντας εκεί. Η αιμορραγία σε ανθρώπινο δυναμικό είναι συνεχής, όπως και η συναλλαγματική αιμορραγία.
Αμέσως μετά την αποκατάσταση της Δημοκρατίας, η αριστερά προσπάθησε να εδραιώσει τη θέση της στα πανεπιστήμια και να κυριαρχήσει, καταπατώντας για να το κάνει αυτό, κάθε έννοια αξιοκρατίας. Μετά από τέσσερις και πλέον δεκαετίες, οι επιπτώσεις στα ΑΕΙ είναι ορατές σε όλα τα επίπεδα και αυτό παρά τον σκληρό αγώνα για διάκριση που δίνουν διδάσκοντες και φοιτητές. Τα πρόσφατα γεγονότα στο ΑΠΘ, αναδεικνύουν για άλλη μια φορά τη χαώδη κατάσταση που επικρατεί αλλά και τη χρήση των υποδομών των ΑΕΙ από εξωπανεπιστημιακούς και δη περιθωριακούς. Η ανοχή που επιδεικνύει έναντι αυτού του φαινομένου η κυβέρνηση, επιδεινώνει κατά πολύ την κατάσταση. Ο νόμος Διαμαντοπούλου, ήταν μια τομή στην Παιδεία και ψηφίστηκε από τη συντριπτική πλειοψηφία των βουλευτών (255) όταν κατατέθηκε το 2011. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ τον κατάργησε και γύρισε έτσι την Παιδεία πολλά χρόνια πίσω.
Ιδιωτικά πανεπιστήμια σημαίνει ανταγωνισμός, σημαίνει μάχη για το ποιος θα προσελκύσει τους καλύτερους καθηγητές, σύνδεση με την αγορά, καινοτομία, δημιουργικότητα, αυτόματη προσαρμογή στα δεδομένα της εποχής και στην επιστημονική εξέλιξη. Σημαίνει επίσης αριστεία και προβολή της αλλά και κίνητρα. Στην αριστερά, κάποιοι φοβούνται τον ανταγωνισμό, όπως φοβούνται και την απώλεια του μονοπωλίου της γνώσης και το ότι θα χάσουν τη δυνατότητα να ορίζουν την επιστημονική, κοινωνική και πολιτική ατζέντα. Και αντιδρούν σε κάθε πρόταση για τη δημιουργία πλαισίου για τη λειτουργία ιδιωτικών ΑΕΙ. Και επιμένουν αναχρονιστικά, προσπαθώντας να κρατήσουν όμηρο την Παιδεία και να την προσδέσουν ολοκληρωτικά στο άρμα του κοινωνικού μετασχηματισμού, όπως τον οραματίζεται η αριστερά. Και όλα αυτά την ώρα που η Ελλάδα, σε ό,τι αφορά στην έρευνα, βρίσκεται πολύ κάτω του ευρωπαϊκού μέσου όρου.
Η μεταρρύθμιση στην Παιδεία στην οποία θα προχωρήσει η επόμενη κυβέρνηση, θα πρέπει να περιλαμβάνει τη δημιουργία πλαισίου για τα ιδιωτικά ΑΕΙ.

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα H AΞΙΑ