Γράφει ο Κωνσταντίνος Δέδες – δικηγόρος
Η Τουρκία έπαιξε τον ρόλο που ξέρει πολύ καλά και άλλωστε παίζει διαχρονικά: αυτόν του προβοκάτορα. Άφησε στην άκρη όμως έναν άλλο: αυτόν του «επιτήδειου ουδέτερου». Και επιτιθέμενη κατά της Ρωσίας, έδειξε ότι όλα όσα της καταμαρτυρούσαν εδώ και καιρό για τον πραγματικό της ρόλο στην συριακή κρίση, ήταν πέρα για πέρα αληθινά. Όντως οι τρομοκράτες χρησιμοποιούν τα εδάφη της ως ορμητήριο .Όντως η Τουρκία αγοράζει το λαθραίο πετρέλαιο που διακινεί το Ισλαμικό Κράτος, χρηματοδοτώντας κατ’ αυτόν τον τρόπο την οργάνωση και καθιστάμενη έτσι ηθική αυτουργός των εγκλημάτων του, δηλαδή της σφαγής των χριστιανών, των Κούρδων, των αλεβιτών και των σιιτών, αλλά και της καταστροφής των αρχαιοτήτων της περιοχής, που αποτελούν παγκόσμια πολιτιστική κληρονομιά.
Όμως, η επιθετική ενέργεια της ‘Αγκύρας κατά της Ρωσίας, έδειξε ότι η ισλαμική πολιτική ηγεσία της γειτονικής μας χώρας, έχει χάσει κάθε επαφή με την γεωπολιτική πραγματικότητα. Εξου και η άμεση καταφυγή στο ΝΑΤΟ, που όμως λίγα μπορεί να κάνει σε αυτή την περίπτωση για τη γειτονική μας χώρα, καθώς οποιαδήποτε ενέργεια σε αυτή τη φάση υπέρ της Τουρκίας, θα εμφανιζόταν στα μάτια της διεθνούς κοινής γνώμης ως ενέργεια υπέρ μιας χώρας που συντάσσεται με τους ισλαμιστές τρομοκράτες. Και να και η μάλλον απρόθυμη στήριξη της Τουρκίας από το ΝΑΤΟ και τις ΗΠΑ, καθώς στις δυτικές πρωτεύουσες η ερώτηση των ιθυνόντων είναι μία προς τους Τούρκους διπλωμάτες: «τι κερδίσατε με αυτό που κάνατε;»
Φυσικά και δεν κέρδισαν τίποτα, όπως άλλωστε φάνηκε από τις επόμενες ώρες κιόλας, καθώς η ρωσική πολεμική αεροπορία κλιμάκωσε τη δράση της και οι Τούρκοι εμφανίστηκαν μάλιστα με απολογητική διάθεση, αναλαμβανόμενοι ίσως ότι οι συνέπειες θα είναι άσχημες γι’ αυτούς, αλλά και για τα ανδρείκελά τους στη Συρία, σε όλα τα πεδία. Η Ρωσία παρενέβη στη Μέση Ανατολή για να προστατεύσει τους χριστιανικούς πληθυσμούς της περιοχής, κάτι που η Δύση αρνείται πεισματικά να κάνει, παρακολουθώντας αδιάφορη και αδρανής το δράμα τους. Η Μόσχα στέκεται στο πλευρό του κοσμικού καθεστώτος Άσαντ και χτυπά τους τζιχαντιστές. Και αυτό η διεθνής κοινή γνώμη το επικρότησε και εξακολουθεί να το επικροτεί, καθώς αντιλαμβάνεται από την 11η Σεπτεμβρίου 2001 και μετά τον θανάσιμο κίνδυνο που συνιστά για τον δυτικό πολιτισμό η εξάπλωση της δράσης του ριζοσπαστικού Ισλάμ.
